Sylviakookt

Ik ben met een schepje gefrustreerd aan het graven om te zien wie onze broccolietjes bijna allemaal heeft aangevreten bij de wortel. Als een bezetene ben ik op jacht om onze eigen groente te redden. Ik kom een heel raar beest tegen. Nog nooit gezien. Een veenmol, vertelt een moestuinbuurman met kennis. Een soort insekt. Kan geen kwaad. Ik laat de veenmol die ik een beetje eng vind, weer los. Een andere buurman verklaart ons voor gek. Dat is de aanvreter juist, die had je dood moeten maken. Vervolgens kom ik al gravend een soort snel duizendpootachtig beest tegen. Zou dat de dader zijn? Nee, zeggen de buren, maar niemand weet het zeker. Dan betrap ik de broccoliworteldiefjes op heterdaad bij een volgend niet goed uitziend uitgegraven broccoliplantje. Het zijn witte larfjes. Ik hoop dat ik ze allemaal heb. Van de 15 broccolietjes hebben we er nog maar 4 over.

Sinds eind vorig jaar heb ik een moestuin voor een jaar met vriendin Femke. Voor mij is alles nieuw, zij heeft veel ervaring met moestuinieren. Het is een uitdaging om te kijken wat we uit de grond kunnen toveren dit jaar. Het doet me denken aan de schooltuintjes vroeger. Mijn eigen schooltuintje maar ook meer recent die van de kinderen. Reusachtige courgettes, levensgrote zonnebloemen en aarderige wortels staan mij nog goed bij.

Eerst hebben we in december de aarde in de tuin met paardenmest, lavameel en kalk ondergespit. Een heidens karwei, met daarna ‘spit’ in de rug. Maar de moeite waard om de kwaliteit van “onze” grond op te waarderen. Daarna hebben we een zaaiplan gemaakt.Dat viel me vies tegen. Er zijn zoveel variabelen waar je rekening mee moet houden. En je zult zien, daarna loopt het allemaal anders. Zoals nu.

Maar goed. We wilden een biodynamische groentetuin met biologische zaden, best prijzig. Vanaf maart (achteraf wel redelijk vroeg) zijn we gaan zaaien. En nu staat alles vol en woekeren we met de ruimte. Maar het groeit en bloeit en nu krijgen we allerlei beestjes en beesten die het voorzien hebben op onze plantjes. Maar we hebben al raapsteeltjes, spinazie en radijsjes geoogst. Wat lekker is dat. Met name de raapsteeltjes hebben heel veel smaak. Nu is het afwachten of de beestjes niet alles opeten, het weer meezit, er genoeg regen valt, etc. Het is een lange weg van zaadje tot groente op mijn bord. Ik heb al veel meer respect voor de boeren gekregen, zeker diegene die biologisch of biodynamisch boeren. En nu maar afwachten wat we deze zomer gaan eten…..Gezond eten is het. ‘Healthfood’ zoals je dat niet in de winkel kan kopen.